چرا نماز؟
19 بازدید
تاریخ ارائه : 7/8/2013 12:14:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

فضل بن شاذان می گوید: از امام رضا علیه السلام پرسیدند: چرا مردم به نماز امر شده اند؟

امام فرمودند:

زیرا در ضمن نماز، اقرار به ربوبیت و مالکیت خداوند انجام می گیرد که این مطلب یک صلاح و مصلحت عام است؛ زیرا با برپا کردن نماز، همه معبودان دیگر کنار گذاشته می شوند و بنده با...

.... کمال ذلت و سرشکستگی و اظهار خضوع و خشوع در مقابل خداوند متعال می ایستد، به بندگی خود اعتراف می کند و از خداوند می خواهد که از گناهان گذشته او درگذرد، پیشانی اش را در هر روز و شب بر روی زمین می گذارد، تا دائما به یاد خدا باشد و او را فراموش نکند.

در نماز است که انسان با حالت خاشع و ترسناک از عمل خود و با کوچکی و حقارت، از خداوند می خواهد که در دین و دنیا، رو به پیشرفت باشد؛ علاوه بر اینکه نماز است که انسان را از فساد و تباهی دور می کند.

همچنین این عبادت، شبانه روزی واجب شده است تا بنده، خالق و سرپرست و مدبر خودش را فراموش نکند و الا به ناسپاسی و سرکشی و طغیان دچار می شود.

علت دیگر دائمی بودن نماز این است که همیشه در طاعت خداوند باشد و خود را دائما در پیشگاه پروردگارش احساس نماید، تا او را از گناه و معصیت جلوگیری کند و از انواع فساد و تباهی مانع باشد.

منبع: عیون اخبار الرضا ، ج 2، ص 99؛ بحارالانوار، ج 6، ص 58.

توضیح: این حدیث مفصل در ضمن 98 پرسش و پاسخ در کتابی با نام «نماز؛ چرا و چگونه؟» توسط نگارنده تدوین شده و توسط دو انتشارات صبح امید یاران و نشر نگاه تعالی چاپ شده است.