بنده خدا، مهمان خدا !
33 بازدید
تاریخ ارائه : 7/11/2013 1:17:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

  ماه خدا، بنده خدا، مهمانی خدایی! 

بنده ، خودش و همه آنچه دارد و ندارد از خداست، به معنای حقیقی کلمه، بنده است، روزی خوار و ریزه خوار اوست؛ اما خداوند رحیم و کریم بنده نواز، زمان خاصی را با اعلان خاصی و ترتیبات خاصی، ضیافت خاص مقرر کرده که بندگانش از خوان نعمت بیکرانش، بی حد و حصر استفاده کنند.

البته که این ضیافت از نوع نعمت مادی و خوردن نیست، که این کار همه ایام سال ماست، در حقیقت ما همیشه مهمان خداییم؛ ولی در این ماه خاص، ماه خدا و ماه رمضان ، خداوند متعال که هم کریم است و هم مبارک و هم رحیم و هم غفار و غفور، این چند صفت خودش را بیشتر نمایان می فرماید و بنا به فرمایش رسول مکرم خود صلی الله علیه و آله: قد اقبل الیکم شهر الله بالبرکة و الرحمة و المغفرة؛ یعنی برکت و رحمت و مغفرت خدایی بر بندگانش سرازیر شده است.

ما چه خدای خوبی داریم، چقدر مهربان است، چقدر آمرزنده و خطاپوش است، چقدر بنده نواز است .... اما

اما ما چی؟ آیا ما به عنوان بنده خدا چقدر مرام بندگی را رعایت می کنیم؟

مولا مرام آقایی خود را به تمامه انجام داده و تمام نعمت های خود را بر بنده سرازیر کرده است؛ آیا بنده هم اندکی از این مرام را هر چند بطور ناقص عملی می کند یا نه؟

آیا بنده به خواسته مولایش توجهی دارد یا نه؟

اصلا آیا بنده خدا می داند خدایش چه خواسته هایی دارد؟ مگر در برابر این همه ناز و نعمتی که به او داده، از او چه خواسته است؟

براستی که اگر نیک دقت کنبم می بینیم برای خودش هیچ از ما نخواسته؛ زیرا او همه چیز دارد ، همه چیز از اوست، غنی مطلق است؛ لذا هر چه هم خواسته برای خودمان است. اگر امر و نهی، و حلال وحرام، و واجب و مکروهی دارد، برای سر و سامان دادن به زندگی دنیا و آخرت خودمان است؛ خدا خواسته راه رسم زندگی را به ما بیاموزد تا چگونه خوبتر زندگی کنیم، سالمتر زندگی کنیم، با آرامش و آسایش زندگی کنیم ، با هم نوعان خود، در صلح و صفا زندگی کنیم....

نتیجه چنین زندگی سالمی، آخرت سالم، زیبا و پر از ناز و نعمت ابدی و جاویدان خواهد بود.