اختصاصی ترین لقب!
21 بازدید
تاریخ ارائه : 10/19/2013 10:22:00 AM
موضوع: امامت و مهدویت

 امام امیر المؤمنین علی علیه السلام اسامی و القاب فراوانی دارند که برخی از جانب خدا و در قرآن آمده است، بعضی از طرف پیامبر بیان شده، تعدادی را خودشان فرمودند، برخی را سایر امامان علیهم السلام و بعضی را هم دوستان و حتی دشمنان به ایشان نسبت داده اند. (که فقط حدود 2110 عنوان از این دست ، توسط نگارنده در کتابی به نام اوصاف امیرالمؤمنین گردآوری و در انتشارات جمکران چاپ شده است.)

لکن در بین این همه اسم و لقب، یکی از همه اختصاصی تر می باشد و آن هم لقب پرافتخار «امیر المؤمنین» است.

امیر المؤمنین به معنای امیر ، فرمانروا ، آقا و سالار همه ایمان آورندگان به خدا و رسول ایشان است و این زیباترین، مشهورترین، مهم ترین و اختصاصی ترین لقب امام علی علیه السلام است.

رسول خدا صلی الله علیه و آله فرمودند: این لقب به علی اختصاص دارد که خداوند متعال برای او برگزیده، نه قبل از ایشان و نه بعد از ایشان برای کسی نامیده نشده است.1

هرچند برخی از غاصبان ، هم خلافت و مقام امیرالمؤمنین را غصب کردند و هم نام و لقب مبارک حضرت را ؛ در صورتی که نقل شده از این لقب حتی برای سایر امامان نیز، استفاده نشود.2

از امام صادق علیه السلام سؤال شد: آیا با عنوان امیرالمؤمنین به امام زمان علیه السلام سلام کنیم؟ حضرت فرمود: هرگز؛ چون این اسمی است که خداوند فقط برای امام علی علیه السلام برگزیده است و هیچ کسی، نه قبل از وی و نه بعد از وی، به آن نامیده نشده؛ مگر کافر باشد.3

خداوند به جبرائیل امر کرد که با این عنوان به علی علیه السلام سلام کند. امیر المؤمنین گفت: ای رسول خدا صدایی را می شنوم؛ ولی چیزی را نمی بینم. حضرت پاسخ داد: این جبرائیل است که این گونه سلام می کند و می گوید که مردم نیز چنین کنند.

در گزارش ها و روایات متعددی وارد شده که رسول خدا صلی الله علیه و آله به مردم امر فرمود:

«سَلِّموا عَلی عَلی بِإِمرَة المُؤمنینَ»؛4

به علی با عنوان امیر المؤمنین سلام کنید.

شخص پیامبر نیز بسیاری از اوقات، آن حضرت را با این عنوان خطاب می کرد.

برخی از منابع و کتاب هایی که به این مطلب اشاره دارد، از این قرار است:

ارشاد مفید، 48/1؛ اصول کافی، 392/1؛ الخرائج و الجرائح، 805/2؛ خصال صدوق، 464/2؛ خصائص الائمه، ص67؛ رجال برقی، ص 64؛ رجال کشی، ص 94؛ روضةالواعظین، 99/1؛ سعدالسعود، ص115؛ شرح نهج البلاغه ابن ابی الحدید، 26/12؛ الصراط المستقیم، 54/2؛ صوارم المهرقه، ص110، العدد القویة، ص182؛ عیون اخبار الرضا، 68/2؛ الفصول المختاره، ص23؛ الفضائل، ص133؛ قصص الانبیاء  راوندی، ص355؛ کتاب سلیم بن قیس، ص729؛ کشف الغمة، 340/1؛ کشف الیقین، ص112؛ مسارالشیعه، ص39؛ مناقب آل ابی طالب، 53/3.

 پی نوشت ها:

1. کافی، ج 1، ص 412؛ امالی صدوق، ص 407؛ بحارالانوار، ج 37، ص 294.

2 . وسائل الشیعه، ج 14، ص 600.

3 . بحارالانوار، ج 52، ص 373.

4. ارشاد مفید، ج 1، ص 48.

شهر مقدس قم          

احمد سعیدی