مراحل دنیادوستی انسان
28 بازدید
تاریخ ارائه : 8/7/2013 2:21:00 PM
موضوع: تفسیر

 اگرچه حب دنیا سرچشمه همه خطاها و اشتباهات انسان است؛ با این حال توجه او به دنیا در مراحل مختلف زندگی بسیار چشمگیر است، به این آیه شریفه توجه فرمایید:

«اعْلَمُوا أَنَّمَا الْحَياةُ الدُّنْيا لَعِبٌ وَ لَهْوٌ وَ زينَةٌ وَ تَفاخُرٌ بَيْنَکُمْ وَ تَکاثُرٌ فِي الْأَمْوالِ وَ الْأَوْلادِ کَمَثَلِ غَيْثٍ أَعْجَبَ الْکُفَّارَ نَباتُهُ ثُمَّ يَهيجُ فَتَراهُ مُصْفَرًّا ثُمَّ يَکُونُ حُطاماً وَ فِي الْآخِرَةِ عَذابٌ شَديدٌ وَ مَغْفِرَةٌ مِنَ اللَّهِ وَ رِضْوانٌ وَ مَا الْحَياةُ الدُّنْيا إِلاَّ مَتاعُ الْغُرُورِ»؛(سوره حدید، آیه 20) 

بدانید که زندگی دنیا بازیچه و بیهوده و زینت و مایه تفاخری میان شما ووسیله افزودن ثروت و اولاد است ، درست مانند بارانی که کفار از روییدن گیاهانش به شگفت می آیند و گیاهان به نهایت درجه رشد می رسند و به ناگاه می بینی که به زردی گراییده و خشک می شوند، دنیا چنین است و کفار در آخرت عذابی شدید دارند و برای مؤمنان مغفرت و رضوان الهی است و زندگی دنیا جز متاعی فریبنده نیست.

در این آیه شریفه، دوستی دنیا در پنج مرحله از زندگی انسان بیان شده است:

مرحله کودکی و خردسالی، مرحله نوجوانی، مرحله جوانی، مرحله میانسالی و مرحله کهنسالی؛

1. در مرحله نوزادی و خردسالی که غفلت کامل است و به لعب و بازی می گذراند؛

2. در مرحله نوجوانی به چیزهایی می پردازد که او را سرگرم کند؛

3. در مرحله جوانی به زینت و تیپ و  تجمل پرستی و غیره مشغول است؛

4. در مرحله میانسالی به گذشته های خود و به حسب و نسب خود تفاخر  و مباهات می کند؛

5. و در مرحله کهنسالی به داشته ها و اندوخته های خود از اموال و اولاد می نازد، دوست دارد هرچه بیشتر مال بدست آورد، فرزندان و قوم و قبیله زیاد کند....

اما آیا انسان برای چنین دنیایی آمده است؟!

پس آخرت کجای زندگی است؟