چرا 13 آبان؟
36 بازدید
تاریخ ارائه : 11/3/2013 8:51:00 AM
موضوع: علوم سیاسی

 از روزی که ماجرا جویان اروپایی، پس از عبور از اقیانوسها به سرزمین های سرسبز آن سوی آبها یورش بردند و ساکنان محلی آن را مورد آزار و اذیت قرار دادند و برخی را کشتند و بقیه را هم به اسارت مطامع خود درآوردند و نام کشف را بر این عمل زشت خود نهادند، از آن پس بود که نام آمریکا بر سر زبان ها افتاد.

در حالی که در این منطقه بزرگ از دنیا، سالیان و قرون متمادی مردمانی با رنگ های متفاوت و نژاد مخصوص خود زندگی می کردند و دین و آیین خود را داشتند...........

این گروه ماجراجو، همکیشان و همراهان خود را هم به این منطقه فراخواندند و بر اثر فشار و زور و جنگ های متعدد، زمام امور این سرزمین را بدست گرفتند و چون خدا و پیامبری را قائل نبودند، از هیچ ظلم و تعدی ابا نداشتند. بر این اساس بود که با دست اندازی به اطراف و اکناف عالم، منابع و منافع سایر ملت ها را نیز با اندک بهایی به نفع خود تارج کردند.

نقطه اوج یا دومین مرحله ثروت اندوزی این قوم، زمان جنگ های جهانی بود که به واسطه دوری از منطقه جنگی، هیج آسیب و خسارتی به آنان وارد نشد، در عوض، از این فرصت، نهایت بهره برداری را نمودند و با فروش تسلیحات جنگی، اقتصاد خود را رونق بخشیدند.......

اما ارتباط ما با آمریکا!

تقریباً از اجرای کودتای ننگین 28 مرداد بود که پای آمریکا، رسمی تر و علنی تر در ایران باز شد و شاه خائن و سرسپرده را بر این مملکت حاکم کرد؛ لذا در تمام جنایات وی شریک است.

آمریکا بود که با اشاره سفیرش، برای مردم ما وزیر و وکیل انتخاب می کرد.

آمریکا بود که علاوه بر پناه دادن به شاه مجرم و فراری، میلیاردها ثروت ملت ما را بلوکه کرده و علناً دزدیده و هنوز هم پس نمی دهد.

آمریکا بود که از ابتدای پیروزی انقلاب اسلامی ملت ایران، با انواع توطئه ها و ترورها و کودتا در پی ساقط کردن حکومت اسلامی ایران اقدام کرده و دموکراسی واقعی آن را نمی پذیرد.

آمریکا بود که سگ زنجیری خود، صدام عفلقی را برای حمله به ایران تجهیز و آماده کرد، حمله به نظام نوپای اسلامی که تازه از یوغ دولت دست نشانده آزاد شده و هنوز پایه های آن استوار نشده، چنان جنگ طولانی را بر این ملت تحمیل کرد که حدود سه هزار روز طول کشید و صدها هزار نفر از این مردم مسلمان را شهید و مجروح و جانباز نمود و هزاران میلیارد نیز خسارت مادی تحمیل کرد.

آمریکا بود که مستقیماً در جنگ عراق علیه ایران وارد شد و چندین بندر و کشتی ما را منهدم کرد و در پایان نیز هواپیمای مسافربری ایران را با 300 مسافر با ناو جنگی خود سرنگون کرد و به فرمانده آن که ده ها زن و کودک را غرق کرده، مدال شجاعت داد.

آمریکاست که همچنان از گروه تروریستی منافقین حمایت می کند؛ گروهی که نه به ملت خود رحم کردند و نه به ملت عراق که آنان را پناه داده بودند.

آمریکاست که حمله به کشورهای مستقل و متعدد را در کارنامه سیاه خود دارد، هیچ کشوری در دنیا سابقه ندارد که اینگونه به منافع سایر ملت ها و کشورها دست درازی کرده باشد، بیان تنها فهرست جنایات این دولت، خود کتاب مفصلی را تشکیل می دهد. ما در این چند سال اخیر فقط چند کشور همسایه خود؛ مانند عراق و افغانستان را می بینیم  که اینگونه اشغال شدند و هرگونه جنایتی را بر این دو ملت مظلوم انجام دادند.

از اقدامات غیر انسانی آنان در زندان های ابوغریب و گوانتانامو که نمی توان سخن گفت....

این جنایات است که دولت آمریکا را دولت ام افساد دوران کرده است؛

این است چهره وقیح و کارنامه سیاه دولت آمریکا با آن همه جنایت و خیانت؛

حال؛ حال بر فرض که کشته ها و شهیدان ما سر از قبر درآوردند و از حق خود بگذرند؛

بر فرض که مادران داغدیده، از خون فرزندان خود بگذرند؛

بر فرض که همسران و فرزندان پدر ندیده از خون شهیدان خود بگذرند؛

بر فرض که جانبازان شیمیایی و قطع نخاع که حدود سی سال است بر روی تخت ها خوابیده اند و حسرت بغل کردن فرزند خود و بوسیدن وی را دارند، بگویند ما همه دردهایمان را فراموش می کنیم؛

بر فرض محال که ما هم بپذیریم و بگوییم هر چه بوده تمام شد، بر گذشته ها صلوات؛ اما اکنون چی؟

اما سخن اکنون:

سخن ما این است که مردم آمریکا یک ملت اند، مردم ما هم یک ملت، (صرف نظر از آمارهای جهانی که هوش و استعداد ایرانی را بالاتر از متوسط سایر ملت ها می داند) آن ها به راه خود و ما هم به راه خود می رویم. تبادل فرهنگی، رفت و آمد دانشجو و استاد عیبی ندارد، تجارت بین دو ملت اشکالی ندارد، ارتباط متقابل و رفتار توأم با احترام متقابل بر قرار باشد.

اما چرا بگویند شما این کتاب و این درس را بخوانید وآن دیگری را نه؟ چرا بگویند این دانشگاه را داشته باشید و در این رشته تحقیق کنید؛ ولی در آن موضوع و آن رشته نه؟ فلان کارخانه را نباید داشته باشید؛ به این طرف نباید نماز بخوانید؟ و چرا بگویند از مظلوم دفاع نکنید؟...

هم اکنون نیز در بودجه سالیانه خود، ردیفی را قرار دادند و میلیاردها پول و دلار را صرف توطئه و  نقشه، برای براندازی حکومت ایران می کنند. هم اکنون نیز با انواع دسیسه ها، دولت ها و مردم منطقه را به ایران بدبین می کنند تا همچنان در این منطقه بمانند و با جو ایران هراسی، تسلیحات خود را بفروشند.

علاوه بر همه اینها، ما یک ملت مسلمان و شیعه هستیم، مولای ما «علی» است که فرمود: «کونا للظالم خصماً و للمظلوم عوناً»؛ دوست و مددکار مظلوم و ستم دیده باشید و دشمن ظالم و ستمکار.

ما چطور ملت های مظلوم فلسطین و لبنان و عراق و افغانستان و بحرین را  ببینیم که اینگونه زیر چکمه های جنایت شیطان بزرگ له شوند و دم بر نیاوریم!

چطور می توانیم با ظالم دوست باشیم، به او دست بدهیم، سر یک میز بنشینیم و بخندیم و در همان حال هم بگوییم مسلمان و شیعه هستیم! مگر اینکه از ماهیت خود دست برداریم و یا آمریکای گرگ صفت، تغییر ماهیت بدهد که آن هم محال است.

پس این حداقل کار است که ما با او دوست نباشیم و به او رو ترش کنیم و کارهایش را تایید نکنیم، که اگر بهای این همه ارزش و جوانمردی و پایمردی بر ایمان، فقط چند روز سختی و زحمت و گرانی باشد می ارزد.

آمریکا خوی درندگی دارد و چون خودبرتربین است، قابل اعتماد و اطمینان نیست؛ عهد شکن و پیمان شکن است. حتی به همپیمانان خود هم رحم نمی کند. اگر کسی همه اقدامات این دولت جنایت پیشه را هم فراموش کرده باشد، امروز که طبل رسوایی خیانت و جاسوسی آنان از بام جهان افتاده در مقابل دیدگان همه است.

برای این است که ما با چنین دولتی نمی توانیم کنار بیاییم؛ 13 آبان یک نماد است برای یادآوری همه این جنایت ها؛ اگر چه در همین روز بخصوص نیز سه واقعه تاریخی رخ داده که در همه آنها دست پلید آمریکا نمایان است؛ یک روز امام و مقتدای این ملت توسط رژیم سرسپرده آمریکا تبعید شد، روز دیگر دانش آموزان این ملت را قربانی کردند و روز دیگر نیز دست انتقام خدایی از آستین دانشجویان مسلمان پیرو خط امام خمینی  بیرون آمد و لانه جاسوسی آنان را منهدم و آمریکا را از ایران بیرون راندند.

13 آبان  روز ظلم ستیزی و استکبارستیزی است، روز مبارزه با استکبار جهانی، روز مبارزه با هرنوع ظلم و ستم. و این شعار امام خمینی بود که: دفاع از مظلوم و مبارزه با ظالم.

پس ننگ و نفرین ابدی بر این رژیم نژادپرست و جنایت پیشه و شیطان بزرگ، آمریکا؛

مرگ بر آمریکا