سود ما از مذاکرات ژنو!
33 بازدید
تاریخ ارائه : 11/30/2013 11:50:00 AM
موضوع: علوم سیاسی

چند سالی هست که به بهانه پیشرفت های ایران اسلامی در زمینه فن آوری صلح آمیز هسته ای، جمهوری اسلامی ایران مرکز توجهات جهانی قرار گرفته است و قدرت های بزرگ و به قول خودشان ابرقدرت ها، دور هم جمع شدند و با ایران در چند نوبت مذاکراتی را انجام داده اند.

آخرین دور از این نوع مذاکرات در ژنو و در تاریخ سوم آذر نود و سه به پایان رسید.

از آنجا که این دور از مذاکرات دارای نتایج ملموس و عملی تری بود، تحلیل های متفاوتی را در پی داشت؛ تحلیل هایی که در بعضی موارد تا حد تناقض نیز پیش رفت؛ به گونه ای که برخی آن را جام زهر نامیدند و بعضی نیز بزرگ ترین پیروزی بعد از انقلاب اسلامی دانسته اند!

بالاخره آیا ما در این مذاکرات پیروز شدیم یا نه؟ آیا منافعی بدست آوردیم یا نه؟ آیا امتیاز گرفتیم یا امتیاز دادیم؟ به هر حال هر کدام از این دو نظر، طرفدارانی دارد و استدلال هم می کنند، که فعلاً در این مورد بحثی نداریم.

در یک نظر کلی، یک پیروزی بزرگ ما و شاید مغفول در این مذاکرات، نفس مذاکره و به پای میز مذاکره نشاندن ابرقدرت های جهان است، با این مقدمه:

1.در دنیای سیاست بین الملل امروز، همه به عیان می بینیم که کشورهای عادی و متوسط، حتی بالاتر از متوسط نیز باید به گونه ای زندگی کرده و سیاست پیشه کنند که با سیاست قدرت های بزرگ، تعارض نداشته باشد، حاکمان چنین کشورهایی با اشاره سرانگشت فقط یکی از قدرتهای بزرگ تغییر می کنند، فقط یکی از این کشورها کافی است که اشاره ای کند یا تلفنی بزند یا وزیر و سفیر خود را به آن کشور بفرستد تا دولت آن کشور تغییر کند، پادشاه جای خود را به پسر بدهد که نمونه آن را چندی پیش در همین منطقه خود دیدیم و از این قبیل.

2. دشمنان جمهوری اسلامی ایران چنین تبلیغ می کنند که ایران کشوری منزوی است، ایران عقب مانده و ایران ورشکسته شده، مردم ایران با حکومت آن نیستند و از این دست تبلیغات سوء....

حال باید کدام را قبول کنیم؟ اگر ایران ضعیف و منزوی است چطور همه ابرقدرت ها جمع شده اند یک طرف میز و جمهوری اسلامی ایران نیز یک تنه در طرف دیگر میز؟ آیا این نشانه عظمت و قدرت ایران نیست؟ آیا این نمایش اقتدار ایران در سرتاسر جهان و به امضای همه قدرت های جهان نیست؟ این اقراری است که دشمنان ما بارها به زبان آورده اند.

ما که یقیناً به کشورهای مستکبر دنیا بی اعتماد هستیم؛ زیرا آنان در کارنامه سیاه و سابقه منفور خود چیزی جز خوی درندگی و چپاول منافع سایر ملت ها ندارند، آنان هر چه از دستشان برآید از ظلم به دیگران کوتاهی نمی کنند، آنان ملت های دیگر را انسان های درجه دو و کمتر می دانند. همینکه چنین کشورهایی در مقابل ملت بزرگ ایران زانو زده اند و در پای میز مذاکره حاضر شده اند، پیروزی بزرگی برای ایران و ملت مسلمان آن محسوب می شود؛ حتی اگر به هیچ یک از تعهدات خود هم عمل نکنند.

این است قدرت یک امت واحد و یک ملت متحد؛ این است اقتدار یک کشور اسلامی؛ این است نتیجه خودباوری دانشمندان ما، این است نتیجه استقامت زن و مرد عاشورایی ایران اسلامی که در برابر همه مشکلات و همه زورگویی ها و همه ظلم ها و تحریم ها، ایستادگی و مقاومت کردند و از دین و آیین خود و مذهب اهل بیت علیهم السلام دست برنداشتند و زیر بار ظلم نرفتند.

این است آن خواست و آرزوی امام عظیم الشان و نابغه دوران، خمینی عزیز که می فرمود اگر همه مردم و همه گروه ها و مسئولین با هم یک دست و متحد باشند، اگر همه قدرت ها هم جمع شوند نمی توانند بر آنان پیروز شوند؛ چه رسد به این قدرت های پوشالی و در حال زوال!