شیخ شجاع!
45 بازدید
تاریخ ارائه : 1/27/2014 12:05:00 PM
موضوع: اخلاق و عرفان

شیخ علی سومین پسر و دومین شهید خانواده فردوسی است. برادر بزرگ وی یعنی شهید حبیب فردوسی قبل از وی به شهادت رسیده بود و او هم عزم را جزم کرد که راه برادر شهیدش را ادامه دهد. شهید علی چند سال قبل از آن به همراه شهید شیخ محمد خونجگری و در حوزه علمیه بسطام نزد مرحوم آیت الله شیخ عبد الرسول حسنی تحصیل علوم دینی را آغاز کرده بود که پس از مدتی به شهر مقدس قم هجرت کردند. این دو طلبه شهید در مدرسه رسول اکرم صلی الله علیه و آله که از مدارس پرآوازه آن شهر بود با هم در یک حجره بودند که ما هم در یکی از دفعات که عازم جبهه بودیم با چند نفر دیگر از رزمنده ها شبی را مهمان ایشان شدیم.

از ویژگی های بارز شیخ علی، شجاعت و عرفان وی بود. آری شهید شیخ علی فردوسی مرد ناله ها و مناجات های شبانه ای بود که در حوزه علمیه قم و در کنار شهید شیخ محمد خونجگری آموخته بود؛ نمازهای با حال و عارفانه وی، حالت تشهد خاضعانه او و چهره ملکوتی اش هنوز در جلوی چشم من مجسم است که با چه آرامش ظاهری و غوغای درونی همراه بود، واقعاً که مردان بزرگ از همین نماز به بزرگی رسیدند. به همین جهت بود که وقتی دفتر خاطراتم را دادم که چیزی بنویسد، از نماز گفت و از نماز نوشت. این حدیث را شهید شیخ علی فردوسی حدود سی سال پیش در دفترم نوشت:

بسم الله الرحمن الرحیم

قال الصادق علیه السلام: هر کسی دو رکعت نماز را

با اهمیت و حضور قلب و توجه کامل به آن نماز، آن را تمام کند،

خدا گناهان او را می بخشد؛ مثل کسی که تازه از مادر متولد شده است.

علی فردوسی 25 / 8 / 63

و خودش چه خوب به این حدیث عمل کرد که به مقام شهادت نایل شد.

اما شیخ ما در کنار این عرفان و خضوع، مرد سیاست هم بود، در مسائل اجتماعی و امر به معروف و نهی از منکر هم تلاش جدی داشت، حداقل دو برنامه اعتراضی و راهپیمایی موتوری بر ضد دادستان آن موقع شاهرود که از مفاسد وی مطلع شده بود را به تنهایی برنامه ریزی کرد و با تعداد زیادی موتور سوار به شاهرود رفتیم که بالاخره به برکناری وی منجر شد.

و در کنار ناله و سیاست، شجاعت این شیخ شهید هم زبانزد دوستان بود که باید توسط دوستان وی بازگو شود؛ البته من لیاقت دوستی کمی با وی داشتم و فقط از دور حسرت حالات وی را می خوردم.

وی سرانجام در عملیات غرور آفرین والفجر 8 و آزادسازی شهر فاو در تاریخ 30 / 11 / 64 به شهادت رسید.

خدا ما را با شهیدان محشور فرماید.