قرآن و امام
34 بازدید
تاریخ ارائه : 4/13/2014 11:48:00 AM
موضوع: علوم قرآنی

1.خداوند است که انسان را به دست خود آفریده و خلق نموده است.

2. پس خداوند است که از همه بهتر به نیازها، استعدادها و اهداف او آگاهی دارد؛ چون آفریننده و خالق اوست.

3. و همین خالق، برای رسیدن انسان به استعدادها و اهداف خود، برنامه، قانون و کتابی فرستاده است.

4. نام این قانون و نامه خدا برای انسان، قرآن است.

5. این نامه و قانون چون از مبدأ باعظمت و بالا به پایین نازل شده است، نیاز به توضیح و بیان دارد.

6. پس کسی باید باشد که قرآن را توضیح و تفسیر کند.

7. خود قرآن با خطاب به پیامبر فرموده: تو بیان کننده و مفسر قرآن هستی: «لتبین للناس».

8. پس از پیامبر نیز این مقام و مرجعیت به امامان معصوم علیهم السلام رسیده است؛ یعنی عترت.

9. اما برخی در مقابل این بیان قرآن، موضع گیری کردند و گفتند: "حسبنا کتاب الله" خود قرآن کافی است و نیاز به بیان ندارد.

10. لذا در جنگ صفین، برخی مسلمان نماها، قرآن را بر نیزه کردند و مفسّر را کنار گذاشتند.

11. و امام علی علیه السلام فرمود: آنچه بر نیزه کردند، کاغذ و قرآن صامت است و قرآن ناطق منم.

12. در حالی که پیامبر فرموده بود: قرآن و عترت همیشه با هم هستند و تا ابد از یکدیگر جدا نمی شوند.

13. و قرآن که معجزه جاویدان پیامبر است، برای همه زمان ها و همه ملت ها تا پایان تاریخ است.

14. پس اگر قرآن تا ابد زنده است، باید یک امام معصوم نیز برای همیشه همراه قرآن و زنده باشد و آن امام زنده، اکنون حضرت حجت بن الحسن العسکری عجل الله تعالی فرجه الشریف است.