درس هایی از دعاهای صحیفه سجادیه(قسمت هفتم)
448 بازدید
تاریخ ارائه : 3/11/2015 10:19:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

دعای هفتم از صحیفه سجادیه:

دعا و نیایش در مورد کارها و مشکلات مهم

امام سجاد علیه السلام در این دعا ضمن بیان خواسته های خود، به ما آموزش می دهد و آگاه می کند که:

1.خداست که گره های ناگشودنی را باز می کند، با عنایت خداست که سختی ها برطرف می شود، و لذا رهایی از گرفتاری ها فقط از خدا درخواست می گردد؛

2. کارهای دشوار به قدرت خدا آسان می شود، به لطف خداست که اسباب همه کارها فراهم می گردد، قضا و قدر امور، به قدرت خدا جاری است و هر چیزی به اراده خدا بکار می رود؛

3. همه موجودات به اراده خدا و بدون گفتن او فرمانبردارند، و از آنچه او دوست نداشته باشد بدون اینکه چیزی بگوید اجتناب می کنند؛

4. در کارهای مهم فقط باید خدا را خواند، خدا پناهگاه لحظات سخت است، همه بلاها را خدا دفع می کند و اندوه ها را خدا برطرف می نماید؛

5. ای خدای من! اینک بلایی بر من نازل شده که مرا به زانو درآورده، و به دردی گرفتار شده ام که تاب تحمل آن را ندارم؛

6. البته خداست که با قدرت و سلطنت خود، همه این موارد را بر من متوجه ساخته است؛

7. لذا کسی جز خدا نمی تواند آن را از من باز دارد، دری را که خدا بسته کسی نمی تواند باز کند، و اگر دری را باز کند کسی نمی تواند آن را ببندد، و اگر کسی را خوار کند، یاوری برایش نخواهد بود؛

8. پس خدایا بر محمد و خاندان او درود فرست؛

خدایا با لطف و احسان خود درب های آسایش را به روی من باز کن؛

خدایا اندوه مرا با نیروی خودت درهم بشکن؛

خدایا نسبت به شِکوه و شکایت من حسن نظر داشته باش؛

خدایا شیرینی اجابت آنچه از تو خواسته ام را به من بچشان؛

خدایا از جانب خویش، گشایشی گوارا به من مرحمت فرما؛

و خدایا راه خروج از گرفتاری ها را به من نشان ده؛

9. خدایا! به سبب هجوم گرفتاری ها، مرا از انجام واجبات و مستحبات باز مدار؛

10. ای خدای من! آنچه بر سر من آمده مرا بی تاب و ناتوان کرده، و از آنچه به من رو آورده، جانم پر از اندوه شده؛ اما ای خدای من! فقط تو قدرت داری که همه غم و اندوه مرا برطرف کنی، فقط تو قادری که گرفتاری مرا دور کنی، پس ای خدای من! با من نیز چنین کن؛ هر چند شایسته این لطف تو نیستم؛ ای صاحب عرش بزرگ!