درس چهارشنبه(24) در محضر استاد عابدی(حوزه، تعطیلات و عزاداری)
169 بازدید
تاریخ ارائه : 3/18/2015 8:02:00 AM
موضوع: اخلاق و عرفان

درس چهارشنبه(24) در محضر استاد عابدی(حوزه، تعطیلات و عزاداری)

در آستانه سال جدید و به مناسبت تعطیلات و تقارن آن با شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها استاد عالی قدر حوزه علمیه قم احمد عابدی مطالبی پیرامون تعطیلات حوزه و عزاداری حضرت زهرا سلام الله علیها و نیز نکاتی در باره قرآن و نماز متذکر شدند که برخی از آن نکات در پی می آید:

مطلب اول: این نکته باید مورد توجه باشد که در حوزه، از گذشته رسم چنین بوده که چیزی به نام تعطیلات نداشتیم؛ آری درس و بحث عادی و روزمره تعطیل می شود؛ ولی به جای آن کارهای مهم تری انجام می گیرد؛ از جمله: تحقیق، تبلیغ، پژوهش، تألیف کتاب، مطالعه برای آمادگی درس پس از تعطیلات و از همه مهم تر، درس تعطیلی!

درس تعطیلی؛ یعنی از قدیم رسم بوده که در حوزه، یک درس مهم را برای روزهای تعطیل تعیین می کردند؛ چه پنجشنبه و جمعه و چه روزهای ولادت و شهادت که به هر مناسبتی درس های رسمی تعطیل می شد، در زمان تعطیلی، آن درس مخصوص را پیگیری می کردند.

بنابراین در ایام تعطیلی درس های رسمی و روزمره حوزه، نباید مطالعات و کارهای ما تعطیل شود، مطالعات اصلی ما باید در همین ایام باشد، اگر قرار است تألیفی داشته باشیم، وقتش در همین تعطیلات است. اگر قرار است تدریس خوبی داشته باشیم، در همین تعطیلات باید خوب مطالعه کنیم.

مطلب دوم: امسال تعطیلات ابتدای سال جدید با شهادت حضرت زهرا سلام الله علیها تقارن پیدا کرده است. همه می دانیم و قبول داریم که عزاداری برای حضرت زهرا علیها السلام از شعائر دین و موجب قوام آن است؛ لیکن در این ایام، رسم و رسوم خوبی هم اجرا می شود که نباید با آن مخالفت کرد؛ از جمله: دید و بازدید، نظافت کردن، لباس تمیز و نو پوشیدن،....

به هر حال امیدواریم سال جدید برای همه هموطنان عزیز و شیعیان جهان، سال پر خیر و برکتی باشد.

اما عزاداری حضرت صدیقه شهیده هم باید به جای خودش به خوبی انجام شود؛ لیکن باید خیلی مراقب حواشی عزاداری حضرت زهرا سلام الله علیها هم باشیم. در عزاداری امام حسین علیه السلام شعار شیعه این است که ما علنی یزید و سایر قاتلان آن حضرت را لعن می کنیم؛ حتی آلوسی که از مهم ترین علمای اهل سنت است در کتاب تفسیر روح المعانی خود می گوید: من نمی گویم یزید را لعنت کنید؛ بلکه می گویم هر که یزید را لعن نمی کند لعنتش کنید! البته اکنون این کتاب به خاطر همین نکته در بین اهل سنت و عربستان ممنوع است، به جهت حساسیتی که بر ابوسفیان و معاویه و یزید دارند.

به هر حال بنای رسمی شیعه و علمای آن بر لعن یزید در عزاداری امام حسین علیه السلام است؛ اما در عزاداری فاطمه زهرا علیها السلام بنای شیعه بر این نیست که قاتلان ایشان را علنی لعن کنیم، از گذشته نیز چنین بوده است؛ آری از مظلومیت باید گفت، از غصب، از ضربه، از کوچه، از پهلو و آتش باید گفت؛ اما اینکه چه کسی این کار را کرده، ضارب و قاتل کیست؟ فعلاً هیچ ضرورتی به بیان ندارد، و لزومی ندارد که بر این مطلب اصرار کنیم.

حال که جهان اسلام در چنین وضعیتی بسر می برد و از کشتار و جنگ داخلی رنج می برد و تمام منفعت آن هم نصیب دشمنان اسلام می شود، این کار نه تنها ضرورتی ندارد؛ بلکه شاید هیچ مصلحت و منفعتی هم نداشته باشد.

ظاهراً در سال های اخیر و به موازات فعالیت برخی از گروه های تند و افراطی سنی در خشونت بر ضد شیعه که یقیناً از سوی استکبار و دشمنان هدایت می شوند، در شیعه هم برخی اصرار دارند که بر طبل تفرقه و دشمنی بکوبند.

چطور در صدر اسلام به خاطر حساسیتی که برخی بر روی خلفای ثلاثه و عایشه داشتند، امامان ما هیچ گاه با لعن و تندی برخورد نمی کردند، اما بنی امیه را صریحاً لعن می کردند. اکنون نیز ما باید همان گونه عمل کنیم. البته امروزه ابوسفیان و معاویه نیز همان اهمیت و حساسیت خلفا را برای بعضی از سنی ها پیدا کرده است که اگر چنین باشد، اکنون هم باید همان گونه و مثل امامان برخورد کنیم.

نکته قابل توجه اینکه بعضی افراد نزدیک بین، به جهت امنیت و آرامشی که به برکت خون شهیدان در این کشور امام زمان علیه السلام ایجاد شده، احساس غرور می کنند و می گویند زمان تقیه گذشته است. اما از این نکته بسیار مهم غافلند که کوچک ترین سخن و حرکت آنان در این کشور، زیر ذره بین دشمنان است و در مقابل هر توهینی که به خلفا کنند، سرهای شیعیان است که در سایر کشورها از بدن جدا می شود!

مطلب سوم: قرائت قرآن را جدی بگیرید و زیاد تلاوت کنید، روزی یک جزء قرآن را داشته باشید؛ یعنی ماهی یک ختم قرآن اصلاً زیاد نیست؛ بلکه موجب برکت عمر می شود، فکر نکنید که از این جهت وقت شما تلف می شود، این تلف عمر و از دست دادن زمان نیست؛ بلکه حتماً به وقت و زمان شما برکت می دهد.

البته سعی کنید حتماً آن را صحیح تلاوت کنید و به دانسته ها و آموزش های قدیمی خود اکتفا نکنید و حداقل یک بار از ابتدا تا انتهای قرآن را با نوار یکی از قاریان ممتاز قرائت کنید. بر حفظ آن هم بکوشید، و خوب است در شرح و ترجمه آن هم دقت کنید.

مطلب چهارم: استفاده از گنج نماز است، سعی کنید نماز را با آرامش و طمأنینه بخوانید، خیلی عجله نکنید، تعقیبات نماز را داشته باشید. آن موقعی که مرحوم آیت الله اراکی در فیضیه نماز می خواند، بسیاری از طلبه ها تا حدود دو ساعت مشغول تعقیبات بودند، اصل نماز ایشان هم خیلی طولانی بود؛ البته من نمی گویم همه چنان نمازی بخوانند؛ ولی به هر حال خیلی سریع و با عجله نماز نخوانید، از تعقیبات و دعاهای بعد از نماز، یک حداقلی را انجام دهید. موفق باشید.

طلبه جانباز احمد سعیدی