گفت و گوهای در قیامت(قسمت دوم)
81 بازدید
تاریخ ارائه : 4/5/2015 10:58:00 AM
موضوع: علوم قرآنی

در قسمت اول این یادداشت گفته شد که در روز قیامت، بین برخی از افراد گفت و گوهایی انجام می شود. در آن قسمت، گفت و گوی بهشتیان با جهنمیان بیان گردید. در این قسمت به ادامه مطلب توجه بفرمایید:

دوم: گفت و گوی دوزخیان با بهشتیان:

الف) به داد ما برسید!

هنگامی که جهنمیان در آتش سوزان دوزخ در عذابند و بهشتیان را می بینند که در ناز و نعمت بهشت متنعم هستند، با حسرت و اندوه و عاجزانه از آنان درخواست می کنند که به داد ما برسید، دست ما را بگیرید، کاری برای ما کنید، ما را نجات دهید، آب سردی،...:

«وَ نادى‏ أَصْحابُ النَّارِ أَصْحابَ الْجَنَّةِ أَنْ أَفيضُوا عَلَيْنا مِنَ الْماءِ أَوْ مِمَّا رَزَقَكُمُ اللَّهُ قالُوا إِنَّ اللَّهَ حَرَّمَهُما عَلَى الْكافِرين‏»؛[1]

دوزخیان، بهشتیان را ندا می دهند که از آب یا آنچه که خدا روزی شما کرده به ما هم بدهید، بهشتیان می گویند: خداوند آنها را بر کافران حرام کرده است.

اینان همان هایی هستند که دین را بازیچه فرض کردند، مغرور به دنیا شدند، و آخرت را فراموش کردند، اینک خودشان از فراموش شدگان می شوند!

ب) مگر ما با هم نبودیم!

«يُنادُونَهُمْ أَ لَمْ نَكُنْ مَعَكُمْ قالُوا بَلى‏ وَ لكِنَّكُمْ فَتَنْتُمْ أَنْفُسَكُمْ وَ تَرَبَّصْتُمْ وَ ارْتَبْتُمْ وَ غَرَّتْكُمُ الْأَمانِيُّ حَتَّى جاءَ أَمْرُ اللَّهِ وَ غَرَّكُمْ بِاللَّهِ الْغَرُور»؛[2]

دوزخیان، بهشتیان را صدا می زنند و می گویند: «مگر ما با شما نبودیم؟» می گویند: آری؛ ولی شما خود را به گمراهی افکندید، منتظر نابودی حق بودید، در همه چیز شک و تردید داشتید، آرزوهای دور و دراز شما را فریب داد، تا اینکه فرمان خدا فرا رسید و شیطان فریبکار، شما را در برابر فرمان خدا فریب داد.

سوم: گفت و گوی منافقان با مؤمنان:

نگاهی هم به ما کنید!

عادت منافقان و کافران در دنیا این است که به تمسخر و اذیت مؤمنان بپردازند؛ اما روز قیامت که فرا برسد، وقتی از طرفی تاریکی عذاب خود را می بینند و از سوی دیگر جایگاه مؤمنان را که نور الهی از هر طرف آنان را در برگرفته، التماس می کنند که صبر کنید تا از شما نور و نعمت بگیریم؛ ولی این درخواست نابجایی است؛ لذا بین آنان فاصله ای می شود:

«يَوْمَ يَقُولُ الْمُنافِقُونَ وَ الْمُنافِقاتُ لِلَّذينَ آمَنُوا انْظُرُونا نَقْتَبِسْ مِنْ نُورِكُمْ قيلَ ارْجِعُوا وَراءَكُمْ فَالْتَمِسُوا نُوراً فَضُرِبَ بَيْنَهُمْ بِسُورٍ لَهُ بابٌ باطِنُهُ فيهِ الرَّحْمَةُ وَ ظاهِرُهُ مِنْ قِبَلِهِ الْعَذابُ‏»؛[3]

در آن روز، مردان و زنان منافق به مؤمنان می گویند: ما را مهلت دهید تا از نورتان بهره گیریم. گفته می شود: بازپس گردید و خودتان نوری را برگیرید. آنگاه میان آنها دیواری زده می شود که میان آن دروازه ای است، درونش رحمت است و بیرونش عذاب است.

ادامه دارد....

[1]. سوره اعراف، آیه 50.

[2] . سوره حدید، آیه 14.

[3]. سوره حدید، آیه 13.