گفتگوهای در قیامت(قسمت پنجم)
66 بازدید
موضوع: علوم قرآنی

بخش هفتم: گفتگوی  بهشتیان با یکدیگر:

بهشتیان همانطور که  در دنیا در صلح و صفا و صمیمیت، و خلاصه با برادری زندگی و برخورد داشتند، در آخرت  و بهشت نیز این چنین هستند و همه حرفشان، سلام و تسبیح و حمد خداست، هیچ کینه و کدورتی ندارند، روبه روی هم می نشینند، از نعمت های خدا و از دیدن یکدیگر لذت می برند، و به گفت وگو با یکدیگر می پردازند. در این مورد فقط به چند آیه اشاره می کنیم:

1.«وَ نَزَعْنا مافي‏ صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ إِخْواناً عَلى‏ سُرُرٍ مُتَقابِلين‏»؛[1]

ما هر گونه حسد وکینه را از سینه آنان بر می کنیم؛ در حالی که همه برادرند و بر تخت ها رو به روی  هم قرار دارند.

2. «وَنَزَعْنا ما في‏ صُدُورِهِمْ مِنْ غِلٍّ تَجْري مِنْ تَحْتِهِمُ الْأَنْهارُ وَقالُوا الْحَمْدُ لِلَّهِ الَّذي هَدانا لِهذا وَ ما كُنَّا لِنَهْتَدِيَ لَوْ لاأَنْ هَدانَا اللَّهُ...»؛[2]

هر گونه کینه و حسد را از دل های آنان  برمی کنیم تا در صفا با هم زندگی کنند و از زیر قصرهای آنان نهرها جاری است، می  گویند ستایش مخصوص خداوندی است که ما را به این نعمت ها رهنمون شد....

3. «إِنَّ أَصْحابَ الْجَنَّةِالْيَوْمَ في‏ شُغُلٍ فاكِهُون؛ هُمْ وَ أَزْواجُهُمْ في‏ ظِلالٍ عَلَى الْأَرائِكِمُتَّكِؤُن‏‏»؛[3]

اصحاب بهشت در آن روز در كارى هستندكه توجهشان را از هر چیز دیگرى قطع مى كند و آن كار عبارت است از گفت و شنودهاىلذت بخش، و یا عبارت است از تنعم در بهشت.

4. «إِنَّالْمُتَّقِينَ فِي جَنَّاتٍ وَ نَعِيمٍ فاكِهِينَ ... مُتَّكِئِينَ عَلى‏ سُرُرٍمَصْفُوفَةٍ وَ زَوَّجْناهُمْ بِحُورٍ عِينٍ ... يَطُوفُ عَلَيْهِمْ غِلْمانٌلَهُمْ كَأَنَّهُمْ لُؤْلُؤٌ مَكْنُونٌ وَ أَقْبَلَ‏ بَعْضُهُمْ عَلى‏ بَعْضٍيَتَساءَلُونَ قالُوا إِنَّا كُنَّا قَبْلُ فِي‏ أَهْلِنا مُشْفِقِينَ فَمَنَّ  اللَّهُ عَلَيْنا وَ وَقانا عَذابَ السَّمُومِ إِنَّا كُنَّا مِنْ قَبْلُ نَدْعُوهُ إِنَّهُ هُوَ الْبَرُّ الرَّحِيم‏»؛[4]

پرهیزگاران در باغ های بهشتی و نعمتهای فراوان، با شادمانی، به همراه همسرانی از حوریان، نوجوانانی همچون مرواریدپوشیده در صدف به گرد ایشان هستند، روبروی یکدیگر به گفتگو نشسته می گویند: ما درگذشته از گناه نزدیکان خود می ترسیدیم که نکند ما هم به عذاب آنان گرفتار شویم؛اما خدا بر ما منت نهاد و از عذاب سخت و سوزان نجات داد....

5. «فَأَقْبَلَ بَعْضُهُمْ عَلى‏بَعْضٍ يَتَساءَلُونَ قالَ قائِلٌ مِنْهُمْ إِنِّي كانَ‏ لِي‏ قَرِينٌ‏ يَقُولُ أَإِنَّكَ لَمِنَ الْمُصَدِّقِينَ أَ إِذا مِتْنا وَ كُنَّا تُراباً وَ عِظاماً أَإِنَّا لَمَدِينُون‏؛ قالَ‏ هَلْ‏ أَنْتُمْ‏ مُطَّلِعُونَ‏. فَاطَّلَعَ‏ فَرَآهُفِي سَواءِ الْجَحِيمِ»؛[5]

بهشتیان که غرق در گفتگو هستند، درآنجا با هم سؤال و جواب هم دارند؛ مثلاً یکی می گوید که من دوستی داشتم که می گفت  آیا تو به خدا ایمان آوردی؟ آیا باور داری که بعد از مرگ خبری هست؟....

آیا شما از آن رفیق ما خبری دارید؟ دراین هنگام نگاهی می کند و او را در آتش جهنم می بیند....

6. «لا يَسْمَعُونَ  فِيها لَغْواً وَ لا تَأْثِيماً إِلَّا قِيلًا سَلاماً سَلاما»؛[6]

بهشتيان در آنجا سخن بيهوده  و گناهی نمى ‏شنوند و نمى ‏بينند؛ جز آنكه همواره سلامتى و ايمنى است‏.

7. «فِي جَنَّاتِ النَّعِيمِ؛عَلى‏ سُرُرٍ مُتَقابِلِينَ‏؛ يُطافُ‏ عَلَيْهِمْ بِكَأْسٍ مِنْ مَعِينٍ؛ بَيْضاءَلَذَّةٍ لِلشَّارِبِينَ؛ لا فِيها غَوْلٌ وَ لا هُمْ عَنْها يُنْزَفُونَ»؛[7]

ابرار و نيكان دربهشت های پر نعمت و بر تخت هایی روبروی هم نشسته اند و گرداگرد آنان با جام هایی  می چرخند...


[1] . سوره حجر، آیه 47.

[2] . سوره اعراف، آیه 43.

[3] . سوره یس، آیه 55 و 56.

[4] . سوره طور، آیات 17 تا 28.

[5] . سوره صافات، آیات 50 تا 55.

[6] . سوره واقعه، آیات 26 و 27.

[7] . سوره صافات، آیات 43 تا 47.